Overzicht van elektromotoren voor elektrische voertuigen？

Permanente magneetmotoren zijn onderverdeeld in twee categorieën: borstelmotoren en borstelloze motoren. Borstelmotoren en borstelloze motoren. Borstel- en borstelloze motoren zijn gelijkstroommotoren die continu draaien, met of zonder elektrische borstels, waarbij ze vertrouwen op dezelfde polariteitsafstoting en tegengestelde polariteitsaantrekking tussen het magnetische veld van de rotor en het magnetische veld van de stator. De stroom in het draadpakket moet op de juiste manier worden omgezet, anders wordt deze opgezogen en kan deze niet roteren. Een borstelmotor wordt automatisch gecompleteerd door de combinatie van een commutator (wetenschappelijke naam: commutator) en een elektrische borstel, die in de motor zijn geïnstalleerd.

Over het algemeen moeten de borstels van borstelmotoren na ongeveer 2000 uur slijtage worden vervangen. Gewone wielnaafmotoren en kolommotoren (ook wel middenmotoren genoemd) vereisen professioneel onderhoudspersoneel om te vervangen, terwijl in serie geschakelde motoren door gewone gebruikers zelf kunnen worden vervangen. De slijtage van elektrische borstels houdt ook verband met de grootte van de stroom en het zilvergehalte van de borstels. De serie-aangeslagen motor die wordt gebruikt in driewielige vrachtauto's heeft een hoge stroomsterkte en een levensduur van minder dan 2000 uur. Deze moet binnen een paar maanden worden vervangen en de prijs varieert sterk, afhankelijk van het zilvergehalte van de koolborstel. Borstelmotoren hebben slechts twee externe aansluitingen, en borstelmotoren met permanente magneet kunnen hun draairichting veranderen door de aansluitingen te verwisselen; Een serie-aangeslagen motor heeft geen permanente magneten, en zowel de rotor als de stator zijn wikkelingen. Het magnetische veld van de stator wordt ook wel het magnetische excitatieveld genoemd en elke wikkeling is onafhankelijk. Bij gebruik in serie wordt dit een serie-aangeslagen motor genoemd. Hoewel de serie-aangeslagen motor ook twee draden heeft voor externe aansluiting, kan, in tegenstelling tot de geborstelde motor met permanente magneet, die de draairichting kan veranderen door draden uit te wisselen, slechts één paar rotorwikkeling (een paar draden) of statorwikkeling (een paar draden) worden verwisseld. Zoals de naam al doet vermoeden, hebben borstelloze motoren geen borstels in de motor. De omzetting van de wikkelstroom wordt uitgevoerd door een externe borstelloze snelheidsregelaar (hierna borstelloze regelaar genoemd). De borstelloze motor moet echter de rotorpositie voor de borstelloze controller leveren. De veelgebruikte borstelloze motor heeft 8 kabels, waarvan 3 dik geel, dik groen en dik blauw, dit zijn wikkelkabels, en de overige 5 zijn rotorpositiesensorkabels. Fijn rood is over het algemeen een positieve 5V, fijn zwart is een negatieve pool van 5V en een gemeenschappelijke signaalaansluiting, en fijn geel, fijn groen en fijn blauw zijn de drie rotorpositiesignaaldraden. Borstelloze controllers vertrouwen op de signalen die ze leveren om de richting van de wikkelstroom te veranderen. Er zijn twee soorten borstelloze motoren voor elektrische voertuigen: 60 graden en 120 graden, wat niet te zien is aan het uiterlijk. Er zijn ook borstelloze controllers van 60 graden en 120 graden, en de motor en controller moeten op elkaar worden afgestemd. Er zijn 36 aansluitmethoden voor de 8 draden tussen de borstelloze motor en de borstelloze controller: slechts twee van de 60 graden aansluitingen zijn correct, één voor voorwaartse rotatie en één voor omgekeerde rotatie; Er zijn 6 positieve hoeken, 3 positieve hoeken en 3 negatieve hoeken op 120 graden. De resultaten van niet-overeenkomende graden of onjuiste bedrading zijn: geen rotatie, zwakke rotatie, trillingen, hoge lichtbelastingsstroom, enz. Er kan ernstige schade optreden aan de Hall-rotorpositiesensor in de controller of motor.